Je studie dreigt vertraging op te lopen. Niet omdat je de stof niet aankunt, maar door iets in je privéleven waardoor studeren tijdelijk onmogelijk werd. Er hangt je een negatief bindend studieadvies (BSA) boven het hoofd. Gelukkig biedt de wet – de WHW – een vangnet met zogenaamde ‘erkende persoonlijke omstandigheden’. Maar wat valt daar precies onder? En wist je dat de Hogeschool van Amsterdam hier soms heel anders mee omgaat dan bijvoorbeeld de Erasmus Universiteit? In dit artikel leggen we uit welke omstandigheden je kunnen redden van een negatief BSA en waar je per onderwijsinstelling op moet letten.

Er gaat iets veranderen voor nieuwe studenten in het hoger onderwijs vanaf het collegejaar 2026. Misschien heb je al gehoord over het bindend studieadvies (BSA) dat mogelijk omlaag gaat. Op dit moment moeten eerstejaars studenten vaak 45 studiepunten of meer halen om door te mogen. Er lag een voorstel om dit aantal te verlagen naar 30 punten in het eerste jaar. Maar wat betekent dit precies? En is deze verlaging van het BSA eigenlijk wel doorgevoerd, en geldt die voor jou? We zetten de feiten en laatste ontwikkelingen op een rij.

Het Bindend Studieadvies (BSA) is een beoordelingssysteem in het hoger onderwijs waarbij een eerstejaars student een minimum aantal studiepunten moet halen om door te mogen naar het tweede jaar van de opleiding. Het fungeert dus eigenlijk als een soort toegangskaartje voor jaar 2: haal je genoeg punten, dan mag je verder; zo niet, dan krijg je meestal een negatief advies en moet je stoppen met die studie. In dit artikel leggen we uit wat het BSA precies inhoudt, welke nieuwe regels er in 2026 zijn, wat de gevolgen van een negatief BSA zijn en wat jouw rechten en plichten als student zijn. Ook bekijken we actuele voorbeelden van verschillen tussen instellingen (hbo en universiteit) in 2026 en geven we tips om met het BSA om te gaan.

Bij de meeste opleidingen krijg je twee jaar de tijd om je propedeuse te halen. Vaak moet je in jaar 1 een minimum aantal punten halen (bijv. 40 of 45) en mag je de rest in jaar 2 afronden. Lukt het niet binnen twee jaar, dan volgt meestal een negatief studieadvies en moet je stoppen. In uitzonderlijke gevallen kun je langer de tijd krijgen, bijvoorbeeld bij persoonlijke omstandigheden met toegekend uitstel.